معضل حاشيه نشيني در تبريز؛ گذشته ، حال و آينده

معضل حاشيه نشيني در تبريز؛ گذشته ، حال و آينده


نويسنده: تبريز-وحيد زينالي خبرنگار رسالت

از اوايل سالهاي1900(1279 ه. ش) که تنها 10% جمعيت جهان را ساکنان شهرها تشکيل مي داده اند و تاسال 2000 (1379 ه .ش) که جمعيت شهري به حدود 50% افزايش يافته است، ملاحظه مي گردد که همپاي رشد جمعيت و استقرار آن در مناطق شهري، بتدريج فرصت ها و تهديدهاي خاصي در اينگونه مراکز جمعيتي شکل گرفته است. هرچه بر جمعيت شهرها افزوده شده است اداره آنها نيز نيازمند برنامه ريزي هاي پيچيده تر و انجام اقدامات گسترده و کارآمدتري بوده است. از جمله معضلاتي که از ديرباز در گذر عبور از بافت سنتي شهر نشيني به شهرنشيني مدرن به وجود آمده است، اين است که مظاهر تجدد و تمدن فرصت رشد متوازن و يکسان را براي شهروندان و متقاضيان اسکان در اماکن پرجمعيت به وجود نياورده است. بنابراين تبعات نامانوس و ناهنجار بسياري که يکي از آنها پديده ايجاد و رشد حاشيه نشيني شهري است بروز پيدا کرده است.
    هويت اجتماعات حاشيه نشين بدليل ترک ماواي قبلي و حضور در محلي جديد هويتي متغير و با تنوع عمدتا قوميتي توام است. دلبستگي ها نيز ريشه اي عميق نداشته، لذا در مواجهه با مشکلات احساس مشارکت بنيادي براي حل معضلات بروز پيدا نمي کند و غالبا اصراربر حل سريع مشکل خود و خواستن يک سويه مي باشد. بنابراين وجود حاشيه نشيني شهري پتانسيل لازم براي ايجاد ناآرامي هاي جمعيتي را دارد. طبعا با افزايش روند رشد جمعيت شهري به حدود 65% در افق سال 2025(1404 ه . ش) که جمعيتي بالغ بر 5/5 ميليارد نفر شهرنشين را در سطح جهان تشکيل خواهد داد تداوم و توسعه چالش هاي حاشيه نشيني در صورت عدم چاره جويي جهاني و منطقه اي به عنوان يک معضل جدي و مخرب و با پيامدهاي غيرقابل انکار بروز خواهد کرد.
    اين نکته قابل يادآوري است که سهم معضلات کشورهاي در حال توسعه در زمينه حاشيه نشيني بسيار بيشتر از کشورهاي توسعه يافته صنعتي است در سال 2005 از حدود 1400 ميليون جمعيت حاشيه نشين شهري حدود 1355 ميليون نفر آلونک نشين خواهند بود و در کشورهاي در حال توسعه فقط 45 ميليون نفر آن ها در کشورهاي صنعتي حضور خواهد داشت و البته از جمعيت حاشيه نشين کشورهاي در حال توسعه حدود 75% آن سهم کشورهاي غرب آسيا مي باشد.
    حاشيه نشيني شهري در ايران:
    حدود 30 سال قبل حاشيه نشيني شهري در ايران عمدتا به شکل حلبي آباد و آلونک نشيني بود. اما اکنون با استمرار مهاجرت هاي لجام گسيخته، بسط شهرگونه هاي نامنظم در جوار شهرهاي بزرگ و کلانشهرها، حاشيه نشيني به عنوان نهاد توسعه نيافتگي در حال توسعه است. شهرهاي بزرگ کشورمان و بخصوص کلانشهر تهران به علت جاذبه هاي اقتصادي و فرهنگي همواره آماج مهاجرت بوده اند و سرعت مهاجرت به اينگونه مناطق بي سابقه بوده است. از جمعيت 950 ميليون نفري حاشيه نشين در جهان(15% جمعيت جهان) حدود 6 تا 7 ميليون نفر در کشومان زندگي مي کنند( تقريبا 10% جمعيت کل) با توجه به جمعيت حدود 48 ميليون نفري شهري در کشور حدود 14% جمعيت شهري را حاشيه نشين ها تشکيل مي دهند.
    حاشيه نشيني شهري به تعابير گذشته حدود 50 سال قبل که فقر محسوس را فقر جامعه روستايي قلمداد کرده است اين فقر را امروز به فقر شهري مبدل کرده است. بر اساس مطالعات سازمان ملل نيز آلونک نشيني و حاشيه نشيني چالش هزاره سوم ناميده شده است. وقتي به شهرهاي بزرگي همچون تهران، اهواز، مشهد و ديگر شهرهاي نسبتا برخوردار توجه مي کنيم ملاحظه مي گردد که انبوهي از جمعيت در پي دسترسي به منابع مالي و شغل مناسب به اين شهر ها پناه آورده اند اما به علت عدم تمکن مالي حاشيه نشين شهرها شده اند و حيات آنها کاملا وابسته شهر است. غالبا حضور حاشيه نشين ها در برنامه ريزي ها محسوس نگرديده است و زماني آنها مورد توجه قرار گرفته اند که مرتکب انحراف قابل توجهي شده باشند. متقابلا حاشيه نشين ها نيز به طور طبيعي اول حق خود را مطالبه مي کنند و پس از آن است به وظايف خود در قبال شهروندي فکر مي کنند.
    چالش هاي عمده حاشيه نشيني:
    از جمله چالش هاي عمده حاشيه نشيني در کشور مي توان به موارد زير اشاره نمود:
    - تحميل هزينه هاي پيش بيني نشده و سنگين
    - تحميل تغييرات ناخواسته در برنامه ريزي هاي کلان
    - توسعه آثار منفي زيست محيطي و عقب ماندن از توسعه پايدار
    - بلااستفاده ماندن بخشي از سرمايه گذاري هاي ناشي از ساخت و ساز به دليل عدم وجود امکانات و تاسيسات زيربنايي
    - افزايش روند جذب در حاشيه هاي شهري عليرغم وجود معضلات انباشته قبلي
    - چالش هاي اجتماعي و فرهنگي شهري
    حاشيه نشيني در تبريز
    کلانشهر 6/ 1ميليون نفري تبريز در شمال غرب کشور، به نسبت جمعيت خود بيشترين جمعيت حاشيه نشين و آلونک نشين را در خود جاي داده است.
    پديده حاشيه نشيني در شهرها ابتدا و به آرامي با مهاجرت روستاييان به شهرها آغاز و در سال هاي اخير با رشد بي رويه اي ادامه دارد. براساس نتايج يک تحقيق محلي، جمعيت حاشيه نشينان تبريز در حال حاضر400 هزار نفر برآورد مي شود و حدود يک چهارم سطح شهر را حاشيه نشينان اشغال کرده اند. حاشيه نشينان به طور عمده در بخش هاي شمال و شمال غربي و جنوب تبريز که از نظر موقعيت مکاني و جغرافيايي نسبت به ساير نقاط تبريز عقب مانده است، اسکان گزيده و باساخت و سازهاي سليقه اي و غير متعارف ، منظره بد قواره به چهره تبريز داده اند. “ محمدصادق پورمهدي “ يکي از کارشناسان بومي درگزارش تحقيقي حاشيه نشيني تبريز آورده است: 13منطقه اين شهر از جمله انتهاي محله هاي منبع، سيلاب، يوسف آباد، خليل آباد، داداش آباد، کشتارگاه، عباسي، مارالان، حافظ، طالقاني، لاله و آخماقيه از مراکز عمده تجمع حاشيه نشينان تبريز است.
    همچنين براساس برآوردهاي اوليه حدود دو هزار و500تا سه هزار هکتار از شهر تبريز توسط 400هزارنفر جمعيت حاشيه نشين اشغال شده است. باوجود اقدامات بازدارنده و کنترل هاي محلي روند حاشيه نشيني در سال هاي اخير دراين شهر نه تنها مهار نشده، بلکه گاهي با رشد قابل توجه همراه بوده است.
    تراکم حاشيه نشيني در اين مناطق چهره بسيار زشتي به شهر تبريز داده و موجب شده برخي محافل از اين شهر به عنوان روستاي بزرگ ياد کنند. استاندار سابق آذربايجان شرقي در خصوص حاشيه نشيني در تبريز در يک اظهار نظر صريح گفته بود پديده حاشيه نشيني در اين شهر مشکل زجرآور کلانشهر تبريز است. پديده حاشيه نشيني در تبريز قبل از انقلاب و از دهه 1340شمسي همزمان با آغاز انقلاب به اصطلاح سفيد رژيم ستم شاهي آغاز شد. با ايجاد و راه اندازي واحدهاي بزرگ صنعتي در تبريز آهنگ خالي شدن روستاها در استان آذربايجان شرقي سرعت گرفت و حاشيه نشيني جنبه عيني يافت. اين معضل در صورت عدم کنترل قادر به تحت الشعاع قرار دادن کليه فعاليت ها در شهر تبريز و حتي زير سوال بردن ديگر اقدامات عمراني به ويژه در حوزه شهري مي باشد. به اعتقاد کارشناسان، استفاده از کمک هاي مشورتي و مالي بانک جهاني در اين ارتباط مي تواند اقدامي کارساز و عملي باشد. يک کارشناس محلي تبريز در همين ارتباط گفت: بانک جهاني آمادگي خود را براي اعطاي وام به شهرهاي سنندج، تبريز، زاهدان و بندرعباس در مبارزه با پديده حاشيه نشيني اعلام کرده است. حسن ثابتي افزود: مبلغ تسهيلات اعطايي وام بانک جهاني حدود 330ميليون دلار و مدت بازپرداخت آن ده سال تعيين شده است. وي درعين حال حاشيه نشيني را حاصل سهل انگاري گذشتگان و بي توجهي مديران وقت شهري دانست و گفت: به رغم اين مشکل اساسي و معضل اجتماعي بازدارنده، هنوز برنامه اي درست و مدون براي مقابله با پيامدهاي آن تدوين و ارائه نشده است.
    ساختمان هاي موجود در مناطق 13گانه حاشيه نشينان تبريز عموما فاقد استحکام بوده و در مسيل ها و حريم دکل هاي برق و شيب هاي تند ايجاد شده اند.
    زمين هايي که حاشيه نشينان يا مهاجران فقير روستايي مسکن خود را درآن ايجاد کرده اند، اراضي ملي يا دولتي محسوب شده و داراي معابري تنگ، قطعاتي کوچک بوده و صد درصد قطعات تفکيک شده درآن ها زيرساخت و ساز رفته و فاقد فضايي به عنوان حياط يا فضاي سبز مي باشد.
    فضاي عمومي اين ساخت و سازهاي غيرقانوني را کوچه هاي تنگ و باريک و طولاني تشکيل مي دهد که درمواقع ضروري امداد رساني به آنها با مشکل جدي مواجه مي شود.
    اين مناطق فاقد خيابان اصلي يا فرعي است و ازخدمات عمومي ازجمله آموزشي ، بهداشتي و درماني ، فرهنگي و غيره محروم هستند.
    در سال هاي اخير در مناطق حاشيه نشين تبريز به همت ارگان هاي ذي ربط و افراد خير چند باب مدرسه احداث شده است.
    شهردار تبريز دراين ارتباط در نشست ستاد اسکان غير رسمي آذربايجان شرقي دراوايل سال جاري گفته است: جلوگيري و کنترل ساخت و سازهاي شبانه غيرمجاز در مناطق حاشيه نشين اين کلان شهر نيازمند اراده عمومي است.
    عليرضا نوين اظهارداشت: قوانين مربوط به مديريت شهري و ساخت و ساز آن قدر زياد است که فرصت بازنگري و اجراي آنها وجود ندارد.
    وي با بيان اينکه شهرداري به تنهايي قادر به جلوگيري از ساخت و سازهاي غيرمجاز در نقاط مختلف تبريز نيست، بر لزوم همکاري دستگاه هاي ذيربط و نيز مشارکت شهروندان در اين زمينه تاکيد کرد.
    وي ازطرح ساخت شهرک جوانان در تبريز به عنوان مهم ترين برنامه شهرداري تبريز براي ساماندهي حاشيه نشين ها در اين کلان شهر ياد کرد.
    نوين اظهار داشت: قراراست حاشيه نشينان تبريز پس از ساخت اين شهرک 130 هکتاري درآن اسکان يابند.
    به گفته وي، يک شرکت چيني، آمادگي خود براي سرمايه گذاري 250ميليون دلاري در اين شهرک را اعلام کرده است.
    وي، وضعيت ساخت و ساز در مناطق حاشيه نشين تبريز را نگران کننده خواند و گفت: در صورت وقوع يک زلزله خفيف چند صد هزار نفراز مردم مناطق حاشيه نشين در تبريز جان خود را از دست مي دهند.
    به گفته شهردار تبريز، در حالي که 35درصد جمعيت آذربايجان شرقي در قبل از پيروزي انقلاب اسلامي در شهرها و بقيه در روستاها ساکن بودند، اکنون اين رقم عکس شده است.
    وي بر لزوم اتخاذ تدابير جدي براي جلوگيري از مهاجرت بيشتر روستائيان به تبريز و توسعه مناطق حاشيه نشين اين شهر تاکيد کرد.
    در همين ارتباط مجري طرح مطالعاتي توانمندي اسکان غيررسمي تبريز نيز از نياز به 513ميليارد ريال اعتبار براي توانمندسازي حاشيه نشين هاي اين شهر خبر داده است.
    محمد کيليکيان دراوايل سال جاري درحاشيه نشست ستاد توانمندسازي سکونت گاه هاي غيررسمي آذربايجان شرقي گفت: تاکنون چهارفازطرح مطالعاتي توانمند سازي حاشيه نشين هاي تبريز به پايان رسيده است.
    وي هدف از اجراي اين طرح مطالعاتي را بهبود کمي و کيفي مسکن ، افزايش توان اقتصادي، بهبود خدمات عمومي و حمل و نقل و اصلاح تصوير ذهني ساکنين مناطق حاشيه نشين تبريز ذکر کرد.
    وي افزود: براي اين منظور در فاز اول اين طرح مطالعاتي هفت گروه گفتمان با مشارکت خود ساکنين مناطق حاشيه نشين براي نظرسنجي از حاشيه نشين هاي تبريز در خصوص مشکلات فرهنگ و روابط اجتماعي تشکيل شد.
    وي با اشاره به دسته بندي مشکلات پيش روي پهنه هاي حاشيه نشين تبريز در مرحله سوم طرح گفت: در مرحله چهارم اجراي طرح مطالعاتي توانمندي اسکان غيررسمي تبريز پيامدهاي اجراي طرح بررسي شد.
    کيليکيان ازافزايش مشارکت مردم درپي آگاهي از مشکلات خود ، تسريع در پيگيري مطالبات، بهبود نظارت عمومي، نوسازي مسکن، افزايش مشارکت بخش خصوصي و برخورداري از حق دريافت وام به عنوان برخي از نتايج طرح مطالعاتي درمناطق حاشيه نشين تبريز در صورت اجراي آن ياد کرد.
    وي خاطرنشان کرد: ايجاد مراکز فرهنگي کوچک مقياس و شناسايي و حذف مراکز تجمع معتادين از ديگر بخش هاي طرح مزبور هر کدام به ترتيب نيازمند 800و926ميليون ريال اعتبار مي باشند.
    وي با تشريح پيامدهاي راهکار تخريب در اسکان غيررسمي حاشيه نشين ها در سطح جهاني، يادآور شد: دستورالعمل 430OPبانک جهاني نيز بر حداقل تخريب و جابه جايي حاشيه نشين ها در راستاي توانمندسازي آنان تاکيد شده است.
    در ارتباط با مشکل حاشيه نشيني در تبريز فرماندار اين شهر در يک اظهار نظر رسمي اخيرا گفت: مشکل گسترش و رشد حاشيه نشيني در اين شهر تبديل به موردي لاينحل شده است.
    محمدعلي ذبيحيان، در جلسه شوراي اداري اين شهرستان افزود: هم اکنون حدود 200هزار نفر در منطقه شمالي شهر تبريز موسوم به عينال - زينال زندگي مي کنند که به دليل شرايط بد و غيراستاندارد اماکن مسکوني با خطر جدي روبه رو هستند.
    وي اظهارداشت: اين منطقه بر روي گسل بزرگ زلزله خيزي قرار دارد که با يک زلزله 4ريشتري شايد بيش از نيمي از جمعيت آن جان خود را از دست بدهند.
    وي، عمده مشکلات شهر تبريز را حاشيه نشيني، روند مهاجرت پذيري بالا، آلودگي محيط زيست و ترافيک شديد اعلام کرد.
    رئيس سازمان مسکن و شهرسازي آذربايجان شرقي نيز معتقد است که رفع معضل حاشيه نشيني در شهر تبريز مستلزم ايجاد تحولات ساختاري در سطح استان است.
    حسين خليلي مرد، اخيرا در جلسه ستاد توانمندسازي سکونت گاه هاي غيررسمي استان در سال جاري از ريشه کني فقر به عنوان يکي از نمودهاي بارز تحول ساختاري ياد کرد.
    وي با اشاره به مصوبه مجلس شوراي اسلامي در خصوص ممنوعيت ارائه خدمات شهري از قبيل آب، برق، تلفن و گاز به ساکنان مناطق حاشيه نشين آن را مغاير با آئين نامه ستاد اسکان غيررسمي کشور دانست.
    وي افزود: در حالي که مصوبه مجلس شوراي اسلامي بر تخريب مناطق حاشيه نشين و اسکان آنها در نقطه اي ديگر از شهر تاکيد دارد ، آئين نامه ستاد ياد شده توانمندي حاشيه نشين هااز طريق اجراي برنامه هاي فرهنگي وارائه حداقل امکانات به اين قشر توصيه مي کند.
    وي اظهارداشت: براي اجراي طرح اسکان غيررسمي استان از زمان تصويب آن توسط هيئت وزيران در دو سال قبل 800ميليون ريال اعتبار از سوي رياست جمهوري اختصاص يافته است.
    مشکلات اصلي مناطق حاشيه نشيني در شهر تبريز را مي توان در نبود يک طرح اساسي و مدون براي از بين بردن اين پديده و نيز کنترل ، هدايت و برنامه ريزي براي توسعه اين مناطق خلاصه کرد.
    يکي از تناقض ها و مشکلات اساسي در راه کنترل حاشيه نشيني صدور سند مالکيت به اراضي قولنامه و غصبي طبق ماده 47قانون ثبت اسناد کشوري است که ضمن آن اعمال خلاف عده اي به صورت قانوني درآمده و براي اراضي تصرفي خود سند مالکيت دريافت مي کنند.
    گفته مي شود عده اي سودجو و دلال زمين خوار با استفاده ازاين قانون و با سوء استفاده از سادگي مردم و روستائيان اقدام به تصرف و تقسيم اراضي ملي و دولتي مي کنند.
    اقدامات پيشنهادي:
    وضعيت حاشيه نشيني شهري به گونه اي نيست که بتوان به آن بي اعتنا بود. کم اعتنايي امروز هزينه هاي سنگين اجتماعي- اقتصادي و حتي پيامدهاي امنيتي سنگيني را به دنبال دارد . در اين راستا به برخي از اقداماتي که مي توانند موثر واقع شوند اشاره مي گردد:
    1- توجه در سطح ملي و فراگير ايجاد جاذبه هاي بيشتر (بخصوص اشتغال) در شهرها و مراکز کوچکتر جمعيتي براي تثبيت اجتماعي و جلوگيري از مهاجرت.
    2- انجام مطالعات جامع حاشيه نشيني در سطح ملي براي کشور و انجام مطالعات خاص در سطح تخصصي( وزارت نيرو) براي چاره جويي در مورد مسائل خاص خدمات زيربنايي(آب، برق، خدمات فاضلاب)
    3- تعريف دقيق محدوده هاي شهري و اعمال مديريت منسجم و قاطع بر ساخت و سازهاي شهري.
    4- علامت گذاري محدوده هاي شهري و ايجاد کمربندهاي فضاي سبز با گياهان کم نياز به آب.
    5- مبنا قراردادن توسعه شهرها و يا ايجاد شهرهاي جديد بر مبناي پتانسيل آب.
    6- هماهنگي و همکاري دستگاه هاي مديريت شهري براي کنترل محدوده هاي شهري و ا رائه خدمات مناسب.7- اطلاع رساني و اقدامات محلي به صورت آموزش همگاني براي جلب مشارکت شهرنشينان.
    
    
    
    
     تبريز-وحيد زينالي خبرنگار رسالت

روند رو به افزایش حاشیه نشینی در تبریز

روند رو به افزایش حاشیه نشینی در تبریز


 در حالی که یکی از اولویت های مدیریت شهری توجه به مناطق حاشیه نشین است این امر در کالبد شهری تبریز به دست فراموشی سپرده شده است و با مهاجرت بی رویه روستاییان به شهرها، هم چنان شاهد افزایش روند حاشیه نشینی در این کلان شهر هستیم به طوری که نماینده تبریز در مجلس شورای اسلامی با اشاره به روند روبه رشد حاشیه نشینی در این شهر خواستار همراهی دولت با مسئولان شهری برای کاهش و حل این معضل روبه رشد شد.

«اکبرنژاد» توجه نکردن جدی مسئولان مربوطه نسبت به ارائه خدمات مناسب برای حاشیه نشینان را منشاء ایجاد مشکلات زیادی در آینده شهر دانست.در حال حاضر از جمعیت ۱/۶ میلیون نفری تبریز بیش از ۴۰۰ هزار نفر آن در حاشیه های شهر زندگی می کنند. این در حالی است که شمار زیادی از این حاشیه نشینان در شمال و شمال غربی و همین طور جنوب تبریز در کنار ساخت و سازها و برج های سربه فلک کشیده مستقر هستند و بدین شکل وجود چنین مناظری در کنار جلوه هایی از شهرسازی جدید، چهره متفاوتی را به این مناطق تبریز بخشیده است.با این وجود اولویت ساخت و ساز و نظارت بر دکوراسیون شهری در تبریز بیشتر به مکان هایی اختصاص داده می شود که معمولا مورد توجه بنگاه های بزرگ ساخت و ساز باشد، در صورتی که رسیدگی و شناخت برای باز کردن گره حاشیه نشینی می تواند چهره شهر تبریز را دگرگون و از بروز بسیاری از مشکلات نیز جلوگیری کند.

 

در همین راستا شهردار تبریز، تلاش برای جلوگیری از رشد و گسترش حاشیه نشینی را از جمله دغدغه های مدیریت شهری برشمرد و گفت: شهرداری تبریز با آغاز مراحل احداث یک هزار واحد مسکونی برای اسکان موقت حاشیه نشینان و نیز امضای تفاهم نامه ساماندهی ۴۰ هکتار از مناطق حاشیه نشین و در کنار آن جنگل کاری حاشیه اتوبان ها گام های اساسی در جهت رفع و کاهش این معضل برداشته است. «علیرضا نوین» ضرورت و لزوم عزم ملی و استانی برای ساماندهی و توانمندسازی حاشیه نشینی در کلان شهر تبریز را باتوجه به تاثیرات منفی رشد حاشیه نشینی در حوزه های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و امنیتی ضروری دانست و افزود: اجرای سیاست های ابلاغی سند توانمندسازی سکونت گاه های غیررسمی و آمادگی شهرداری برای اجرای این دستورالعمل ها از گام های اولیه برای حل این مشکل است. وی اظهار داشت: رفع معضل حاشیه نشینی و ساماندهی این مناطق بدون همت و عزم تمامی دستگاه های استان و نیز دولت امکان پذیر نیست. وی پی گیری جدی موارد اجرایی، پروژه ها و طرح های در دست اجرا و تسریع مراحل اجرایی آن ها، ایجاد و تقویت هماهنگی های بین بخشی، تعیین حدود وظایف دستگاه ها در توسعه طرح های توانمندسازی، عملیاتی کردن مراحل احیا و توانمندسازی محدوده ۴۱ هکتاری مصوب سفر دوم هیئت دولت و پی گیری تخصیص اعتبارات مورد نیاز را از الزامات اثرگذار در اجرای طرح های توانمندسازی سکونت گاه های غیررسمی برشمرد.«شهروندان اجباری» شاید اصطلاحی باشد که مناسب حال حاشیه نشینان تلقی شود روند و سرعت رو به رشد مهاجرت روستاییان به سمت شهرها و از سوی دیگر تکمیل ظرفیت امکانات کلان شهری برای اسکان مهاجران باعث شده است تا افرادی از روی اجبار در حاشیه های شهر و گاها در زمین های ملی و دولتی اسکان یابند که اگر برخورد درست و جدی با این معضل به عمل نیاید ممکن است دیگر پروژه های عمرانی و فعالیت های نظارتی را نیز تحت الشعاع قرار دهد.یکی از شهروندان تبریزی در همین رابطه گفت: با وجود این که حاشیه نشینی به عنوان یک معضل برای کلان شهرها مطرح است و سیمای جالبی به شهر نمی بخشد اما می توان از آن به عنوان یک فرصت برای تکمیل و توسعه شهری استفاده کرد.«مهدی صادقی» افزود: تخریب مناطق حاشیه نشین جز صرف هزینه اضافی و دو برابر کردن مشکلات شهری فایده دیگری ندارد و این موضوع را می توان در قالب طرح توسعه مناطق به صورت اصولی و با ارائه خدمات حل کرد.زمین هایی که حاشیه نشینان در مناطق ۱۳ گانه تبریز مسکن خود را در آن ایجاد کرده اند دارای قطعاتی کوچک با معابری باریک بوده و صددرصد قطعات تفکیک شده در آن ها زیرساخت و ساز رفته و معمولا بدون فضایی به عنوان حیاط یا فضای سبز است. فضای عمومی این ساخت وسازهای غیرقانونی را کوچه های تنگ و باریک و طولانی تشکیل می دهد که در مواقع ضروری امدادرسانی به آن ها با مشکل جدی مواجه می شود. این مناطق بیشتر بدون خیابان اصلی یا فرعی است و از خدمات عمومی از جمله آموزشی، بهداشتی و درمانی، فرهنگی و غیره محروم هستند البته در سال های اخیر به همت ارگان های مربوطه و افراد خیر، چند باب مدرسه در مناطق حاشیه نشین تبریز احداث شده است و به تازگی با هدف کمک به اجرای طرح های توانمندسازی در مناطق شهر تبریز به ویژه مناطق آسیب پذیر لایحه صدور مجوز و پروانه ساختمانی مشروط به املاک قول نامه ای را به تصویب رساند تا از این طریق به ساماندهی سکونت گاه های غیررسمی و مناطق آسیب پذیر کمک کند. به همین منظور دبیرخانه کار گروه ستاد هماهنگی امور اجرایی توانمندسازی سکونت گاه های غیررسمی تبریز با هدف اجرایی کردن تصمیمات استانی و ملی و نیز پی گیری جذب اعتبارات ملی راه اندازی شده است. یکی از حاشیه نشینان تبریزی گفت: کسانی که به عنوان حاشیه نشین خطاب می شوند نه برحسب اتفاق بلکه به خاطر اجبار و نبود امکانات به شهرها مهاجرت می کنند. «محمد راستی» افزود: هنگام آمدن به سمت شهر هیچ آینده ای را برای خود پیش بینی نمی کردم و فقط تمرکز امکانات در شهر است که باعث می شود افرادی بدون در نظر گرفتن مشکلات به سمت شهر حرکت کنند.وی که حدود ۷ سال است در یکی از مناطق حاشیه تبریز زندگی می کند با گله از توجه نکردن مسئولان به این مناطق، اظهار داشت: متاسفانه کسی به این مناطق توجهی ندارد، نبود بیمارستان، وسیله نقلیه مناسب برای رفت و آمد و همین طور وضعیت نامناسب بهداشت در حاشیه شهر بیداد می کند و باوجود برنامه های متعدد اعلام شده از سوی مسئولان برای ساماندهی این مناطق هنوز کسی اقدامی نکرده است و روز به روز نیز وضعیت بدتر می شود. وی اضافه کرد: امید است با شروع فصل زمستان و شیوع بیماری های مختلف، مسئولان امر حداقل امکاناتی را از لحاظ بهداشتی و حمل و نقل برای این مناطق ایجاد کنند. توزیع ناعادلانه موقعیت های شهروندی، شغلی و ثروت و تمرکز امکانات در مرکزیت به ناچار این افراد را به سمت کلان شهرها می کشاند تا شاید بتوانند از فرصت های شغلی رایج در شهرها استفاده کنند بر همین اساس تبریز هم جزو کلان شهرهایی است که قربانی این تفکرات غلط شده و در طول چند سال اخیر با افزایش چشم گیر تعداد مهاجران روبرو بوده است و باوجود کنترل و انجام اقدامات بازدارنده این درصد نه تنها کم نشده بلکه با رشد صعودی خود سرعت بیشتری گرفته است.به موازات این سیر صعودی مهاجران در شهر تبریز شاهد افزایش مناطق حاشیه نشینی و انواع آسیب های اجتماعی هستیم افزایش دست فروشان، تجمع معتادان، افزایش جرم، حضور متکدیان در شهر، وجود آسیب های روانی، ازدواج های اجباری و افزایش طلاق و افزایش تعداد کودکان بی سرپرست از جمله آثار و نتایجی است که کلان شهر تبریز در طول این چند سال با آن روبه رو بوده است.

در حال حاضر بیش از ۲ هزار و ۵۰۰ هکتار از بافت شهری تبریز فرسوده است که وجود این مشکلات در کنار معضل حاشیه نشینی تهدید جدی برای شهر تبریز از لحاظ موقعیت اجتماعی و اقتصادی و تاریخی محسوب می شود که نیازمند توجه بیشتر مسئولان استانی و دولتی است. شهردار تبریز با اشاره به وجود ۲ هزار و ۵۰۰ هکتار بافت های فرسوده در این شهر گفت: در صورت تخصیص اعتبارات ویژه از سوی دولت برای احیای بافت های فرسوده مشکلات مالی و انسانی و خسارات وارده ناشی از آ ن رفع می شود. «علیرضا نوین» با ابراز نگرانی از نبود اعتبارات مالی و تخصیص نیافتن اعتبارات کلان برای احیای بافت های فرسوده خاطرنشان کرد: باوجود حجم بالای بافت های فرسوده موجود در شهر تبریز و برنامه ریزی های جامع و کلان برای احیای این بافت ها از سوی شهرداری، تنها قادر به مدیریت و احیای ۲۰ درصد بافت های موجود هستیم و باید برای تحقق این اهداف دولت وارد عمل شود.بدیهی است با افزایش رو به رشد جمعیت شهری در حال حاضر و در چند دهه آینده با مشکل اسکان و سرریز جمعیت مواجه خواهیم بود بنابراین برای رفع این مشکل اتخاذ سیاست های توسعه شهری ضروری است .
منبع:http://www.tarikhifarhangi.blogfa.com/post-15.aspx